Eesti English
Polski

Imprezy estońskie w Państwowym Muzeum Etnograficznym

21.01.2011 - 22.01.2011

Wydarzenia odbędą się z okazji przystąpienia Estonii do strefy euro, które nastąpiło w dniu 1 stycznia 2011, ponadto by uświetnić fakt nadania Tallinowi tytułu Europejskiej Stolicy Kultury 2011 r. oraz w związku z 90. rocznicą ustanowienia polsko-estońskich stosunków dyplomatycznych.

"Kilka słów o języku estońskim"klubokawiarnia Bily Konicek.

21 stycznia, piątek, godz. 17.00

prezentacja i wykład – Anna Grzeszczak z Katedry Hungarystyki na Wydziale Neofilologii UW

„Jak wymówić słowo hauaööõudused? Czy trudno uczy się języka, w którym jest 14 przypadków? Co mają ze sobą wspólnego estoński i polski? Czy trzeba sobie połamać język, żeby powiedzieć "cześć" po estońsku? 

Odpowiedzi na te i inne pytania poznamy podczas spotkania. Dowiemy się, co jest osobliwego w języku estońskim, czy język ten sprawia Polakom duże kłopoty w nauce, przekonamy się, jak brzmi estoński oraz poznamy kilka podstawowych zwrotów w tym języku. Spotkanie uatrakcyjnią zdjęcia z Estonii oraz degustacja estońskich specjałów.

Zapraszają:  Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie, Ambasada Estonii w Polsce, Stowarzyszenie Pro Estonia, portal  Eesti.pl

Wstęp wolny


Koncert muzyki klasycznej – utwory na flet i gitarę klasyczną  

21 stycznia, piątek, godz. 18.00 – sala kinowa.

Leonora PaluLeonora Palu (flet) i Kristo Käo (gitara klasyczna) zagrają koncert, w programie którego znajdą się utwory kompozytorów estońskich oraz europejskich. Koncert  odbędzie się z okazji przystąpienia Estonii do strefy euro, które nastąpiło w dniu 1 stycznia 2011 roku oraz, by uświetnic fakt ustanowienia stolicy tego kraju, Tallinna, Europejską Stolicą Kultury w 2011 roku.

Kristo Käo Kristo Käo jest estońskim gitarzystą, wykładowcą i badaczem. Gra na gitarze klasycznej.
Urodził się w Tallinie. W 1998 r. pod kierunkiem Toomasa Tanga ukończył Szkołę Muzyczną Kuressaare. W 2002 r. uzyskał licencjat w dziedzinie solowej gitary klasycznej, a następnie magisterium w 2006 r. pod kierunkiem prof. nadzw. Mait Martina.

W ramach wymiany studenckiej studiował także w Akademii Muzycznej Carla Nielsena w Danii pod kierunkiem prof. Jan-Inge Wijk, który należy do Stowarzyszenia Kompozytorów Duńskich, oraz prof. nadzw. Jesper Sivebaek.

Jest także autorem książki o unikalnej metodzie gry na gitarze „Guitar School – the key to the practical guitar playing” („Szkoła gitary – klucz do praktycznej gry na gitarze”). Założył internetową szkołę muzyczną Kitarrikool.eu,

Więcej informacji na stronie muzyka: http://kristokao.com/

Program:

Johann Sebastian Bach (1685-1750) Sonata C-dur BWV 1033

- Andante
- Allegro
- Adagio
- Menuet I-II

Kuldar Sink (1942-1995) Suita Nr 1 na flet solo (1964)
Rene Eespere (1953) Modus vivendi (1998)
Joaquin Turina (1882-1949) Fandanguillo
Isaac Albeniz (1860-1909) Asturias
Peeter Vähi (1955) Mystical Uniting

Zapraszają:  Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie, Ambasada Estonii w Polsce, Stowarzyszenie Pro Estonia, portal  Eesti.pl

Wstęp wolny


Przegląd Estońskich Filmów Animowanych

22 stycznia, sobota, godzina 18.00 – sala kinowa

Początki animacji w Estonii sięgają  lat 30-tych XX wieku. Wtedy to trzech młodych entuzjastów  filmów Walta Disneya  stworzyło kilkuminutowy czarno-biały, niemy filmik, odnaleziony tak naprawdę dopiero w 1986 roku. Tak więc animacja estońska liczy sobie 70 lat.

Za początki animacji w Estonii przyjęło się jednak uważać dzieła Elberta Tuganov`a, który zasłużył się również w podniesieniu jej rangi i znaczenia, doprowadzając do wyodrębnienia w wytwórni Tallinfilm studia animacji lalek Nukufilm.

W Estonii rocznie produkuje się około ośmiu filmów rocznie, co jak na tak mały kraj jest liczba sporą tym bardziej, że mają one takie same budżety jak filmy fabularne.

Animację estońską cechuje autoironia, cynizm, niezbyt poważny stosunek do życia i świata, specyficzny humor. Groteska i sarkazm obecny jest na co dzień w estońskim sposobie myślenia, więc  oczywistym jest, że znajduje swoje miejsce w sztuce. W animowanym filmie estońskim możemy doszukać się też symbolizmu, ale takiego  naiwnego, dziecięcego.

Estońska animacja zaliczana jest do najlepszych i najoryginalniejszych na świecie, a co najważniejsze nadal  tworzona jest tradycyjnymi metodami z wykorzystaniem lalek czy rysunków bez użycia wszechobecnej  grafiki komputerowej. Napisy w języku angielskim

Wstęp wolny

W powietrzu/In the Air/Õhus, Martinus Daane Klemet, 2009 (9 min.)
Telewizyjna transmisja pomiędzy wilkiem a ludźmi prowadzi do zachwiania praw grawitacji.

Krokodyl/Crocodile/Krokodill, Kaspar Jancis, 2009 (17 min.)
Historia byłego śpiewaka operowego, który z powodu zrządzenia losu musi pracować jako Krokodyl w styropianowym kostiumie i zabawiać dzieci w centrum handlowym. Taki typ życia wydaje się niezwykle przygnębiający, a nawet obrzydliwy dla byłego tenora, dlatego też daje on upust swej frustracji niegrzecznym zachowaniem. Aż do dnia, kiedy w jego życiu pojawia się nieszczęsna kobieta oraz …krokodyl. 

Życie bez Gabrielli Ferri / Life without Gabriella Ferii / Elu ilma Gabriella Ferrita, Priit & Olga Pärn, 2008 (44 min.)
Dramatyczna historia o miłości, zamkniętych drzwiach, złodzieju bez twarzy, rannym bocianie, zagubionym laptopie i wirtualnych prostytutkach, siostrach O’Key. W filmie nie ma Gabrielli Ferri, ale jest prawie happy end.

„Absurdalne marchewki, czyli fenomen estońskiej animacji” Radosław Surowiec

http://www.kultura.eesti.pl/index.php?go=teksty&strona=1000001

PMG eesti.pl Pro Estonia

TopBack

© Ambasada Estonii w Warszawie Karwińska 1, 02 - 639 Warszawa, Polska tel. (48 22) 88 11 810, e-mail: Embassy.Warsaw@mfa.ee